Je kunt misschien van boxers zeggen dat ze sukkels zijn, maar zeker niet laf. Sterker nog, ons ras staat juist bekend om hun grote moed. In de mensenwereld is dat volgens Geert Wilders blijkbaar anders. Nadat hij door enkele politieke leiders werd uitgedaagd om stelling te nemen inzake de gewelddadigheden in onder andere Geldermalsen en Pannerden, liet hij zijn politieke collega’s vanaf zijn vakantieadres even weten dat hij deze maar een stelletje laffe sukkels vindt.

Nu weet ik niet of het verstandig is om vanuit een primaire emotionele bui op deze wijze te reageren, maar helemaal ongelijk heeft Geert niet. Het huidige kabinet, inclusief een gedeelte van de oppositie, heeft in de hele vluchtelingenproblematiek vanaf het begin een passieve houding aangenomen, die je zou kunnen betitelen als zijnde laf. Ook Brussel heeft een laffe houding aangenomen toen daadkracht en duidelijkheid wenselijk was. De benaming sukkels is ook wel een beetje op zijn plaats als je ziet hoe deze problematiek vanaf het begin totaal onderschat is geweest en dat een dergelijke houding en verdeeldheid de extreemrechtse partijen alleen maar in de kaart spelen, zonder dat zij hier ook maar iets voor hoeven te doen.

Geert hoeft dus niets te doen en kan lachend toezien hoe zijn in gebreke blijvende collega’s hem op een draagstoel naar de lonkende premierzetel dragen. Het zou beter zijn als het kabinet en zijn vriendjes minder naar elkaar blaffen en eindelijk eens daadkrachtig aan de slag gaan.

‘Laffe honden blaffen het hardst’.