Eerlijk gezegd moet ik toegeven dat ik geen idee heb wat marktwerking is. Ik heb wel eens met mijn baasje over de markt gelopen en de mensen daar waren ook wel aan het werk. Mijn baasje heb ik ook wel eens verschillende leveranciers van hondenbrokken tegen elkaar zien uitspelen, maar dat werd voor mij geen succes en ik werd er niet beter van.

Bij de overheid hebben ze zich sinds enkele jaren dit woord eigen gemaakt en is het een soort toverwoord geworden, dat alle financiële problemen oplost. Althans dat denken zij. Uit alles blijkt dat ze in Den Haag geen idee hebben waar het over gaat en lijkt het dat de enige ervaring die zij met de markt hebben, het wekelijkse uitstapje naar de lokale markt is, voor een moot verse vis en misschien nog de traditionele rommelmarkt op Koningsdag.

Nadat eerst het openbaar vervoer, middels een volstrekt ondoordachte splitsing, om zeep is geholpen, waarbij de reiziger en de belastingbetaler het zwaarst getroffen zijn, is nu de gezondheidszorg aan de beurt. Edith, onze lieftallige, eigenzinnige minister, heeft eerst alle macht overgedragen aan op geld beluste verzekeringsmaatschappijen, voor wie de patiënt, oh sorry, de cliënt, slechts een polis en geen levend wezen is. Naar weer een rondje over de gezellige markt, heeft zij de volledige zorg in de handen geduwd van gemeenteambtenaren, die ook ooit wel eens iets over een markt hebben gehoord.

Zoals het gaat op een markt, is het vooral afdingen en dat is wat er momenteel op grote schaal gebeurd. Zorgaanbieders worden tegen elkaar uitgespeeld, werknemers van deze aanbieders worden uitgeknepen en polisnummer 012345, wordt er niet beter van. Bij marktwerking staat de cliënt niet centraal en ook niet de hardwerkende mens in de zorg. Neen, het gaat alleen en uitsluitend om geld.

Nu is er niets mis mee om goed op de portemonnee te letten, maar als je weet dat bestuurders en andere zogenaamde toppers salarissen verdienen, waarbij oud-premier Balkenende een acute hartverzakking zou krijgen. En farmaceutische bedrijven miljarden verdienen aan medicijnen, die voor Nederland dertig procent duurder zijn dan voor de rest van Europa, dan mag men zich toch gaan afvragen of Edith het wel goed begrijpt. Of is zij misschien getroffen door een hersenaandoening die haar verstand heeft aangetast?

‘Zorgen doe je met het hart en een redelijk verstand’.