Vrede op aarde voor alle mensen. Dat was een wens die vroeger nog weleens gebezigd werd. Niet dat deze wens bij veel mensen niet meer door het hoofd spookt, maar de vrede op aarde is ver te zoeken. In Afrika staan verschillende volksstammen elkaar naar het leven. In Syrië worden mensen zinloos afgeslacht door Assad en zijn Russische vrienden. In de Arabische wereld kunnen zij elkaar niet luchten of zien. In Europa volgt de ene aanslag de andere op. Partijen komen steeds meer tegenover elkaar te staan en dat alles om macht, eerzucht, geldingsdrang en een stelletje extreem fanatieke geloofswaanzinnigen.

‘Heb uw naasten lief’. Niet echt een kerstwens, maar toch een van de tien geboden, die je als fatsoenlijk mens zou moeten naleven. Nu besef ik wel dat je niet de hele wereld lief kunt hebben, maar in ieder geval wel je best moet doen om er zoveel mogelijk lief te hebben.

Sommigen nemen het zo letterlijk om hun naaste lief te hebben, dat zij vaker in bed liggen bij hun naaste, dan bij hun eigen partner. In de meeste gevallen eindigt dit in een scheiding waarbij overwegend de kinderen de rekening betalen. Ongetwijfeld zullen er mensen zijn die zeggen dat dit de moderne tijd is, maar of de mensheid blij moet zijn met deze zogenaamde moderne maatschappij, waar normen en waarden vervagen en waarbij het lijkt of ieder voor zich is en god voor ons allen, trek ik toch erg in twijfel.

Ik zou graag een nieuwe wens, of leefadvies willen introduceren, die, als iedereen zich daaraan vasthoudt, er toe kan gaan leiden, dat vrede op aarde voor alle mensen weer binnen handbereik komt.

‘Wees tevreden om wie je bent en wees tevreden met wat je hebt’